Yazı Hakkında

Başlık:Doğru Hasta, Yanlış İlaç!
Kaynak:Cumhuriyet Gazetesi (s.3)
Tarih:31 Ocak 1999, Pazar

Yazı

HAFTAYA BAKIŞ

AHMET TANER KIŞLALI

Doğru Hasta, Yanlış İlaç!

Türkiye’de siyasal partiler hasta. Onlar hasta olunca, demokrasimiz de hasta.

Bunun tersini söyleyen yok…

Ama iş hastaya verilecek ilaca gelince, kafalar karışık. Kafaları en çok karıştıran da DSP ve Ecevit.

DSP ANASOL hükümeti dönemini çok iyi kullandı.

Güven veren bir önder.. Yetenekli, dürüst bakanlar.. Somut ve ciddi çözümleri olduğu izlenimini veren bir parti.. Bakanlarının. milletvekillerinin işlerine fazla burnunu sokmayan bir örgüt..

Diğer partilerin genel başkanlarının ve örgütlerinin
yanlışları, DSP modelini ‘“ilaç ” gibi görenler, birden çoğalttı. Bazı köşe yazarları bile, Tek seçicilik iyi de, diğer partilerin tek seçicileri kötü” demeye başladılar.
(Cuma günkü yazım bu konuya ayrılmıştı..)

★ ★★

iyi tek seçici -yani “iyi diktatör”- konusu, tarih kadar eskidir.

En ünlü savunucusu da, sağcı Eflatun’dur.

Eflatun’a göre, önemli olan yöneticinin “bilge”olup
olmamasıdır. Eğer yönetici “iyi” ise, onun ülkeyi yasalara ya da keyfine göre yönetmesi hiçbir önem taşımaz..

Peki kimin bilge olduğuna kim karar verecek?

Diyelim ki, bilgeyi buldunuz.. Bilge seçimlerim yaparken, binlerce aday hakkında doğru bilgiyi nasıl edinecek? Yanlış bilgi ile yanlış karar verdiğinde, bu yanlışı kim nasıl düzeltecek?

Diktatörlüğün zayıflığı, demokrasinin gücü işte buradadır,

“Az miktardaki su, çok miktardaki sudan daha çabuk bozulur”. Ve tek seçici, eğer demokratik bir sürece dayanmıyorsa, kesenkes hata yapar.

Sayın Ecevit’ın yanından gelip geçen sayı siz değerler, partisinden Meclise girip de şimdi başka partilerde olanlar, bunun sadece bazı küçük örnekleridir..

★★★

– Hepsinin yapısı bozuk, bari DSP’nin önden düzgün!.. diyenler var.

Doğru olabilir. Ama bunun doğruluğu, DSP modelinin doğruluğu anlamına gelmez.. Yürümesi tek kişinin niteliklerine bağlı olan hiçbir çözüm doğru değildir!

Önder mi? Kadro mu? Örgüt mü?

Hepsi de önemli.. Ama en önemlisi örgüttür. Çünkü önderin ve kadroların doğru seçimi, örgüt yapısının doğru olmasına bağlıdır.

Elbetteki “delege ağalığı’’yanlış.. Elbette ki “naylon üyeler”le şişirilmiş örgüt modelleri fos.. Ama “tek seçicilik” de yanlış.

Niçin eski RP, şimdiki FP örgütü etkili? Çünkü “para” ve “iman” gücü var.

Çoğulcu demokrasilerde parayı “sayı” dengeler; imanın karşılığı ise “ideoloji “dir. Ama ne DSP ne de CHP bunun gereğini yerine getirmiştir.

Ne ilerici sivil toplum örgütleri ile kenetlenmeyi düşünen olmuştur, ne de ideolojik tutarlılığı öne çıkararak, gençliğe ve kadınlara “heyecan” ve “işlev” yükleyen!

Sayın Ecevit erdemli bir insan.

Nezaketi, konuşma biçimi ve biçemi ile., sade yaşamı ve kurallara saygısı ile, dürüstlüğü ve olaylara yaklaşımındaki ciddilik ile., siyasette tutarlılığa verdiği önem ile., örnek bir önder.

Osmanlı padişahlarının yaşamına özenen. zenginlerin yatlarında, sünnet düğünlerinde sefa sürmeye meraklı.. şortla askeri birlik denetleyen., karayollarını kapatıp, BMW’sinin direksiyonunda hız rekorları kıran., devletin koyduğu kuralları önce kendisi çiğneyen..
nice “liderler” gördük.

Özellikle tepelerde olunca; kötü örnek de kitleleri
etkiler, iyi örnek de..

Ama kişisel iyi örnek, DSP’deki modelsel temel
yanlışı unutturmamalıdır!

Üstelik Ecevit’in en büyük şansının da Baykal olduğu unutulmamalıdır!

Sayın Baykal için de bir zamanlar en büyük şans
Ecevit’in yönetim biçimiydi. DSP modeliydi.. Ama bu
şansını kullanamadı

Ecevit ise, Baykal şansını iyi kullanıyor!

Orijinal Görsel

Yorum ekle

Yorum yaz

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: