Yazı Hakkında

Başlık:Tunus’un Kemalistleri…
Kaynak:Cumhuriyet Gazetesi (s.3)
Tarih:20 Aralık 1998, Pazar

Yazı

HAFTAYA BAKIŞ

AHMET TANER KIŞLALI

Tunus’un Kemalistleri…

Olay daha yeni sayılabilir… Süleyman Demirel’in Tunus’u ziyareti sırasında geçiyor.

Cumhurbaşkanlığı sarayındaki törende Türkiye
Cumhurbaşkanı konuşmaktadır. Konuşma metninin çevirisi önceden hazır bulunanlara dağıtılmıştır. Konuşmada, Atatürk’ten sonra Burgiba’nın da laikliği Tunus’a kazandırdığı vurgulanmaktadır.

Ve konuşmanın tam bu yerinde, Suudi büyükelçisinin, elindeki Arapça çeviri metnini buruşturduğu görülür.

Olay Başkan Ben Ali’ye iletilir.

Suudi Arabistan büyükelçisi, Başkan’ın isteği
üzerine hemen ülkesine geri gönderilir…

★★★

Tunus, özellikle Türkiye açısından ilginç ve önemli bir ülke.

Kişi başına düşen yıllık ulusal geliri 2 bin dolar
dolayında olan bir Arap ülkesi. Ama Türkiye’den
çok daha huzurlu, sağlıklı ve barışçı bir toplumsal
yapıya sahip.

Sokaklarda bağırarak konuşanlar, kavga edenler, sinirli sinirli korna çalanlar yok… Sarıklı çember sakallılar, çarşaflılar, hatta “türbanlı’’lılar yok…
Dilenci yok… Pazar günü bile, evinden tıraş olmadan çıkan yok.

Cezayir’in yanı başında, ama köktendinci bir tehlike yok.

Kadının özgürleşmesi, toplumda çağdaş bir yer kazanması var. Kadın trafik polisleri, kadın şoförler var…

On yıl kadar önce, sokakta kısa etekli kadınlara kezzap atanlar olmuş. Yönetim gecikmeden sert bir tepki vermiş. Artık benzer olaylara rastlanmıyor.

Camilerin köktendincilik yuvaları olmasına izin
verilmiyor. Camiler kapılarını namaz saatinde açıp,
namaz bitiminde hemen kapatıyorlar

***

Tunus, Müslüman bir Arap ülkesi . Ama komşusu Cezayir’den çok farklı.

Tunus, Kemalist modelden esinlenmiş… Ama
Türkiye’den daha huzurlu.

Niçin?

Bunun üç temel nedeni var.

Tunus, kendi koşullarına uygun bir laiklik anlayışını yaşama geçirmiş ve ödün vermemiş… Göz kamaştırıcı bir zenginlikle yoksulluğu yan yana barındıran bir aymazlığa kapı açmamış… Ve de -Burgiba’dan beri- her yıl bütçesinin tam yüzde 20’sini eğitime ayırmış..

Türkiye’de yoksulluk sınırı altında yaşayanların
oranı yüzde 26… Tunus’da ise sadece yüzde 6.

Tunus’ta erkeklerin yüzde 98’i okuma-yazma
biliyor… Ve kitlelerin bir kesimi çağdaş bir eğitim
görürken; bir başka kesiminin, bir din devletinin
gereklerine göre yetişmesi söz konusu değil.

Laiklik… Toplumsal adalet… Çağdaş ve yaygın
bir eğitim…

İşte Tunus’un Kemalistlerinin başarı sırrı!

★★★

Geçenlerde, bir Arap ülkesinde ilk kez bir Arap Türk yuvarlak masa toplantısı gerçekleşti. Çeşitli ülkelerden gelen Arap ve Türk bilim adamları, ilk kez Kemalizmi tartıştılar.

Cumhuriyet’in 75. yılı nedeniyle 80’i aşkın ülkede, Atatürk ve Kemalizm üzerine etkinlikler sergilendi. Bunların içinde, belki de en anlamlı olanı Tunus’takiydi. Toplantıyı Tememi Vakfı düzenlemiş, bizim dışişlerimiz de destek vermişti. Diğer toplantılarda olduğu gibi bu sonuncuda da en büyük çaba gösterenlerden birisi Menter Şahinler’di.

Tunus sadece kendi Kemalistleri de etkili olduğu için yerinde bir seçim değil,,. Aynı zamanda, halkının Türkiye’ye ve Türklere bakışı açısından da en uygun seçim.

Tunusluların Osmanlı döneminden dolayı eziklikleri yok, gururları var. Bir dünya imparatorluğunun, üç yüzyıl boyunca bir parçası olmaktan dolayı gururlular. Onlar için Osmanlı bir istilacı değil,
bir kurtarıcı.

Sokakta Türk olduğunuzu anlayanların yüzünde hemen bir tebessüm beliriyor:

– Siz Kemal’in ülkesindensiniz!

Türkiye, Tunus’a özel bir önem vermeli. Kentin
en merkezi yerinde şimdi boş duran eski elçilik binasını donatıp, büyük bir Türk Kültür Merkezi yapmalı. Dil kursları, seminerler, film gösterileri düzenlemeli.

Ve Tunus, Türkiye’nin Arap ülkelerine, Afrika ülkelerine açılan kapısı olmalı!

★★★

Evet, Tunus’un da kendi Kemalistleri var. Etkin ve etkili…

Ama diğer Arap ülkelerinin, hatta tüm diğer geri kalmış ülkelerin de kendi Kemalistlerinin olmaması için hiçbir neden yok.

Çünkü geri kalmışlıktan kurtulmak isteyenler için seçenek çok fazla değil!

Orijinal Görsel

Yorum ekle

Yorum yaz

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: