Ahmet Taner hocamız zil çalar çalmaz derse girer ve ilk olarak kolundaki saati çıkarıp kürsüye koyardı. Bütün gün kolunda saatle dolaşan birinin derste saatini çıkarmasına önceleri bir anlam veremedik. Dersler ilerledikçe gerçeğin farkına vardık. Zamanı doğru kullanmak adına kürsüde ki saati bize hissettirmeden kontrol ediyordu. Kolundaki saati kontrol etmek “ders bitse de bir an önce gitsek” gibi algılanabilirdi. Daha da önemlisi kendi ders zili çaldığında bir saniye bile kaybetmeyen Ahmet Hoca, teneffüs zili çalmadan dersi bitirir, soru cevap kısmını halleder, tartışmaları sonlandırmış olurdu. O saat tekrar koluna takıldıktan kısa bir süre sonra teneffüs zili çalar ve bizim zamanımızın bir saniyesini bile harcamadan sınıftan ayrılırdı.
İnsanın insana saygısını anlatarak değil göstererek öğretirdi.
Ahmet Taner hocamız zil çalar çalmaz derse girer ve ilk olarak kolundaki saati çıkarıp kürsüye koyardı. Bütün gün kolunda saatle dolaşan birinin derste saatini çıkarmasına önceleri bir anlam veremedik. Dersler ilerledikçe gerçeğin farkına vardık. Zamanı doğru kullanmak adına kürsüde ki saati bize hissettirmeden kontrol ediyordu. Kolundaki saati kontrol etmek “ders bitse de bir an önce gitsek” gibi algılanabilirdi. Daha da önemlisi kendi ders zili çaldığında bir saniye bile kaybetmeyen Ahmet Hoca, teneffüs zili çalmadan dersi bitirir, soru cevap kısmını halleder, tartışmaları sonlandırmış olurdu. O saat tekrar koluna takıldıktan kısa bir süre sonra teneffüs zili çalar ve bizim zamanımızın bir saniyesini bile harcamadan sınıftan ayrılırdı.
İnsanın insana saygısını anlatarak değil göstererek öğretirdi.
Anısına saygıyla